Myrthe Bakker (Dordtse Reddingsbrigade) was het meest succesvolle lid van het Nationaal Team Junioren, dat deelnam aan de Europese Kampioenschappen Lifesaving voor junioren (EJK) in Ierland. Dinsdag 11 september veroverde ze in Limerick (pool events) brons op de 100 meter manikin tow with fins. Een etmaal later gevolgd door goud op de 50 meter manikin carry. In Kilkee (ocean en beach events) raakte haar teen zwaar gekneusd. Bakker blikt terug op het evenement.

Myrthe Bakker - collage,,De EJK in Ierland was prachtig!”, aldus de inwoonster van Breda. ,,Ik was erg onder de indruk van de organisatie. Ik kom zelf uit het wedstrijdzwemmen, waar alles strak is geregeld. Dat miste ik soms, afgelopen jaar, bij de overige wedstrijden. Op dit EJK was alles echter strak geregeld en bovendien was alles duidelijk qua hoe en wanneer.”

Podium
,,In het begin was het bad wel wennen, met andere belijning op de bodem dan gewend. Maar tijdens het racen, heb ik er heerlijk gezwommen. Op de tweede dag was mijn gouden race. Een jaar lang heb ik hiervoor getraind. Vorig jaar zilver en nu de hoogste tree. Als je dan op het podium staat en het Nederlands volkslied hoort, wetend dat dit voor jou is; eigenlijk onbeschrijfelijk hoe dat is. Trots, kippenvel en toch stiekem een traantje wegpinken; dat zou de beste omschrijving zijn. Ook het feit dat ik dit hele traject met mijn coach Wendy Hazeboom heb mogen meemaken, maakte het speciaal.”

Blessure
,,Ook het strand was prachtig. Het is een heel mooi, schattig plaatsje met een ruime baai, waar het evenement werd gehouden. Tijdens de surf race, die op het strand finisht, moesten we een heel stuk door kniediep water rennen, met veel kuilen, gleuven en gaten. Bij dit laatste stuk heb ik een kuil over het hoofd gezien, waardoor ik hard viel. Na de val ben ik gelijk opgestaan en over de finish gerend, waarna ik gelijk doorhad dat mijn teen niet goed voelde. Bij een bezoek aan het ziekenhuis werd geconcludeerd, dat mijn teen zwaar gekneusd was.”

Teamonderdelen
,,Tegenovergesteld aan vorig jaar hadden we dit jaar een heel jong, onervaren team. Ik merkte dat ik dit soms lastig vond aangezien ik dit jaar juist de focus nodig had. Doordat ik op veel onderdelen de snelste van de vrouwenselectie ben, merkte ik dat er veel op mij geleund werd met de teamonderdelen. Met sommige beslissingen die met betrekking tot de teamonderdelen genomen werden, had ik mede hierdoor moeite. Dit was mijn laatste EJK. Vanaf volgend jaar zal ik het tussen de grote dames moeten doen.”


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *